Ист систем, односно сензорот во фудбалската топка, регистрирал допир со косата што не влијаел на летот на топката, но го одлучил победникот на натпреварот Португалија – Хрватска, но не регистрирал удар во кабелот по што бил постигнат одлучувачки гол на натпреварот Англија – Норвешка.

Шпанската „Марка“ понуди објаснување кое не е лесно да се прифати. Како е можно сензорот да не го регистрирал контактот што го скратил летот на топката за најмалку десет, ако не и повеќе метри?

Според редакцијата на мадридскиот весник, одговорот не е во сензорот вграден во официјалната топка на Адидас, туку во преносот на податоци. Сензор во топката го снима секој допир дури 500 пати во секунда, но собраните податоци мора да се пренесат безжично до антени поставени околу теренот, кои потоа ги пренесуваат до VAR собата.

„Гол“ пишува дека просторот околу системот Spider Cam би можел да претставува еден вид „мртва зона“. Металните кабли, камерите и конструкциите над теренот можат да предизвикаат пречки во преносот на сигналот, што може да резултира со губење на информациите за контакт пред да стигнат до VAR системот.

Според нивните тврдења, можно е сензорот всушност да го регистрирал контактот, но информациите никогаш не стигнале до системот што ги обработува податоците во реално време.

Засега нема официјална потврда дека токму ова е причината за спорната ситуација, но случајот, кој странските медиуми веќе го нарекоа „Cablegate“, продолжува да предизвикува бројни контроверзии околу сигурноста на технологијата што се користи на Светското првенство.

Оваа теорија дополнително ја разгоре дебатата бидејќи само неколку дена претходно истата технологија го регистрираше минималниот контакт на Игор Матановиќ со топката во акција, по што голот на Хрватска против Португалија беше поништен поради офсајд.